035 629 5963

Dé zorgparadox van 2018: macro-bezuinigen, maar lokaal alles bij het oude

De kogel is door de kerk; de IJsselmeerziekenhuizen krijgen een doorstart. Maar ‘eind goed, al goed’ gaat hier niet op. De discussie over de MC-groep lijkt losgezongen van de afspraken over afremmen van zorgkosten uit het Hoofdlijnenakkoord. Als zulke afspraken zó snel verdampen, zou een bottom-up approach, waarbij goed werkende lokale initiatieven worden uitgebouwd, dan geen beter passende oplossing zijn?

De afgelopen weken is er fel gediscussieerd over welke zorg waar moet blijven bestaan. Soms werd deze discussie door de minister zelf aangezwengeld. In reactie op het akkoord tussen de curatoren en het Sint Jansdal gaf minister Bruins aan “zich te blijven inzetten voor wat mogelijk is op het gebied van acute zorg; is het niet dit jaar, dan wellicht volgend jaar”. Maar hoe reëel is dat?  De discussie op microniveau (“er moet goede spoedzorg blijven in deze regio!”) kan eenvoudigweg niet losgezien worden van de afspraken op macroniveau (“de groei van de zorgkosten moet worden afgeremd”)

De Juiste Zorg op de Juiste Plek…

Het Hoofdlijnenakkoord Medisch Specialistische Zorg is opgebouwd rondom het “De Juiste Zorg op de Juiste Plek, wie durft?”. In maar liefst 104 pagina’s wordt daarin beschreven hoe de zorg in Nederland beter georganiseerd kan worden: samen beslissen, informatie delen, chronische zorg dichterbij de patiënt, maar ook het opschalen van de kennis en kunde, om de toenemende en steeds complexere zorgvragen het hoofd te kunnen bieden. Kortom: thuis waar het kan, in gespecialiseerde setting waar nodig.

…maar waar is dat?

Deze afwegingen zijn niet alleen vanuit patiëntperspectief. Er is ook een heel duidelijk financiële doelstelling opgenomen in het Hoofdlijnenakkoord. En die liegt er niet om: nulgroei in MSZ-budget per 2022. Dat kan alleen door zorg af te schalen en naar voren te verplaatsen in de keten. Voor deze beweging is ook substantieel transformatiebudget beschikbaar. Toch blijkt de transitie in de praktijk lastig. Niet alleen wil ieder ziekenhuis, ondanks de landelijke afspraken, tóch groeien de komende jaren, ook de minister vergeet dergelijke afspraken blijkbaar wel eens …

De discussies over het faillissement van de MC Groep overziend, is het dus maar de vraag of ‘De juiste zorg op de juiste plek’ wel de goede prikkels tot verandering biedt.

Samenwerking als sleutel

Wat werkt dan wel? De lijn van “De Juiste Zorg op de Juiste Plek” is drieledig: voorkomen van zorg, herverdelen van zorg en vooral duurdere zorg vermijden waar mogelijk. Dat kan alleen met nauwe samenwerking tussen het ziekenhuis en de omliggende zorgaanbieders. Zeker op het gebied van ouderenzorg zal er de komende jaren een grote transformatie moeten plaats vinden. Door voort te bouwen op  succesvolle lokale initiatieven is deze omslag veel sneller te maken.

Faal- en succesfactoren in kaart brengen
Een aantal regio’s in Nederland loopt hierin voorop, zoals Vitaal Vechtdal. Het uitrollen van soortgelijke afspraken in andere regio’s kan een olievlekwerking hebben. Daarvoor is het wel van belang te weten waarom het daar werkt. Het komende half jaar gaat Arteria zich hier verder in verdiepen. Door middel van kwantitatieve analyses en interviews met partijen te vergelijken, gaan we de faal- en succesfactoren van dergelijke intensieve regionale samenwerkingsafspraken in kaart brengen.

We doen dit in het kader van het Accountable Care, het gedachtengoed dat we in meerdere Skipr-columns en een veelbesproken white paper hebben toegelicht. Het adagium van merkbaar betere zorg, merkbaar meer werkplezier, merkbaar lagere kosten door intensieve samenwerking kan in onze ogen een positieve bijdrage leveren in de “Juiste Zorg op de Juiste Plek” discussie. Hopelijk leidt dat tot een stijging in het aantal ja-zeggers op de vraag “wie durft?”

Bovenstaande blog is geschreven door Emile, adviseur bij Arteria. 

Reageer op dit bericht

Vul uw zoekopdracht in en druk op Enter.